| Η Μονή Ζωγράφου
είναι η ένατη κατά την τάξη μονή του Αγίου Όρους.
Είναι κτισμένη στη νοτιοδυτική πλευρά της
χερσονήσου, σε μια κατάφυτη δασώδη περιοχή στην
ενδοχώρα, αθέατη από τη θάλασσα. Είναι βαρύ,
μεγαλοπρεπές και επιβλητικό οικοδομικά που
μαρτυρεί το σεβασμό του βουλγαρικού λαού προς το
Άγιο Όρος. Ιδρυτές της μονής φέρονται τρεις αδελφοί από την Αχρίδα της Βουλγαρίας, οι Μωυσής, Ααρών και Ιωάννης που μόνασαν εκεί κατά τα τέλη του 9ου - αρχές 10ου αιώνα. Κατά μία παράδοση, οι τρεις μοναχοί διαφώνησαν ως προς την αφιέρωση του νεοσύστατου μοναστηριού, γι' αυτό άφησαν στο ναό μια άγραφη σανίδα και προσευχήθηκαν θερμά. Την επομένη βρέθηκε στο ξύλο θαυματουργικά ζωγραφισμένη η μορφή του Αγίου Γεωργίου και η μονή ονομάστηκε του Αγίου Γεωργίου του Ζωγράφου και τιμά τη μνήμη του. Πάντως, το 972 το Α' Τυπικό του Αγίου Όρους υπογράφει ο ηγούμενος της μονής "Γεώργιος ο Ζωγράφος (ή Ζωγράφου)". Στη βιβλιοθήκη της Μονής Ζωγράφου βρίσκονται 162 χειρόγραφοι κώδικες ελληνικοί και 388 σλαβικοί από τους οποίους 26 είναι σε περγαμηνή. Πολυάριθμα είναι τα έντυπα βιβλία σε σλαβική, βουλγαρική και ελληνική γλώσσα. Στα ιερά κειμήλια της μονής περιλαμβάνονται δυο μεγάλες θαυματουργές εικόνες του Αγίου Γεωργίου, η μία εκ των οποίων παριδίδεται ότι είναι η αχειροποίητη εικόνα που βρήκαν, όπως προαναφέρθηκε, οι τρεις κτίτορες της μονής. Υπάρχουν δύο ακόμη σπουδαίες εικόνες της Παναγίας, του «Ακάθιστου» και της «Επακουούσης». Στο μοναστήρι φυλάσσονται τεμάχιο του λειψάνου και αίμα του Αγίου Γεωργίου, καθώς και λείψανα του Αγίου Αθανασίου Πατριάρχου Αλεξανδρείας, του Αγίου Νέστορος, του Αγίου Θεοδώρου Τήρωνος, του Ευαγγελιστού Ματθαίου κ.ά.
|
