Η μονή βρίσκεται στη
νοτιοδυτική πλευρά του Αγίου Όρους, κτισμένη
πάνω σε ένα απότομο βράχο ύφους περίπου 300 μέτρων.
Είναι ένα πολυώροφο οικοδόμημα που προκαλεί
θαυμασμό και δέος.
Ιδρύθηκε στα μέσα του 13ου αιώνα
από τον Όσιο Σίμωνα. Σύμφωνα με το βίο του,
ο Σίμων, που αοκήτευε εκεί κοντά, είδε τη νύχτα
των Χριστουγέννων ένα φωτεινό αστέρι πάνω από
τον ψηλό βράχο.
Παρακινημένος από την οπτασία αυτή άρχισε να
κτίζει με τη βοήθεια και άλλων μοναχών το
μοναστήρι. Αναφέρεται μάλιστα ότι ο υποτακτικός
του γλίστρησε και έπεσε από το βράχο χωρίς όμως
να πάθει τίποτε.
Το θαύμα τούτο ενθάρρυνε τους μοναχούς αλλά και
τους τεχνίτες να αποπερατώσουν το τολμηρό αυτό
οικοδόμημα. Ο Σιμών ονόμασε το μοναστήρι «Νέα
Βηθλεέμ», αργότερα όμως ονομάστηκε Σιμωνόπετρα
από τον ιδρυτή και την πέτρα στην οποία είναι
κτισμένο.
Το 1364 ο ηγεμόνας της Σερβίας
Ιωάννης Ουγγλέσης με χορηγία του πρόσθεσε νέες
οικοδομές και χάρισε κτήματα στη μονή. Η
Σιμωνόπετρα, υπό την πίεση των Τούρκων,
εγκαταλείφθηκε για μερικά χρόνια την περίοδο της
Ελληνικής Επανάστασης. Το μοναστήρι πολλές φορές
υπέστη ζημιές από πυρκαγιές, αλλά το 1891
καταστράφηκε ολοσχερώς.
Κάηκε ακόμη και το καθολικό και η βιβλιοθήκη. Με
κίνδυνο της ζωής τους μοναχοί έσωσαν τα άγια
λει'ψανα και μερικά ιερά σκεύη.