Δεν είναι εξακριβωμένος ο ακριβής χρόνος ίδρυσης ούτε και η ετυμολογία του ονόματος της. Πρέπει να ιδρύθηκε το 10ο αιώνα και ήταν μικρό μοναστήρι.
Περιέπεσε στην κατάσταση του κελλίου υπό τη Μονή Φιλόθεου και το 1533 πωλήθηκε στον ηγούμενο Γρηγόριο Γηρομε-ρίου, ο οποίος την επέκτεινε.
Το έργο αυτό συνέχισε λίγο αργότερα ο Πατριάρχης Ιερεμίας (1537-1545), ο οποίος την ανακαίνισε, ανοικοδόμησε νέο καθολικό επ' ονόματι του Αγίου Νικολάου, την ανακήρυξε σταυροπηγιακή και έτσι η μονή πήρε οριστικά τη θέση της μεταξύ των μονών του Αγίου Όρους.
Στους επόμενους αιώνες υπέστη πολλές φορές ζημιές από πυρκαγιές και βρέθηκε σε πολύ δύσκολη οικονομική κατάσταση.
Από άποψη κτιριακών
εγκαταστάσεων είναι σχετικά μικρή. Δεσπόζει ο
ψηλός
πύργος της, που χρησιμοποιείτο παλαιά και ως
σκοπιά για τη φύλαξη από τους πειρατές
Από τους θησαυρούς της μονής αξίζει να αναφερθεί η ψηφιδωτή εικόνα του Αγίου Νικολάου, που επονομάζεται του Στρειδά, από το στρείδι που ήταν κολλημένο στο μέτωπο του Αγίου, όταν την ανέσυραν τυχαία από τη θάλασσα μερικοί ψαράδες.
